"திருமணம் ஆனால் என்ன? 
நாம் மனதார விரும்பியவரை அதன் பிறகு வெறுத்துவிட வேண்டுமா என்ன?
அவரை சபித்துவிட வேண்டுமா என்ன?
ஒருவரை உண்மையாகவே நேசித்திருந்தால் அவ்வாறு அவருக்கு ஒருபோதும் கெடுதல் நினைக்க முடியாது. அவர் எங்கே, யாருடன் வாழ்ந்தாலும் மிகச் சிறப்பாக வாழ வேண்டுமென பிரார்த்திக் கொண்டேயிருக்கும் மனம்..."

எனக்கும் உண்டு இதயம்

காற்று இல்லாத பிரபஞ்சம்

மீண்டும் புதுப்பித்து செல்கிறது

இன்னும் நான் மறந்து போகாத

உந்தன் அழகிய நினைவுகளை

காலப் பெருவெளியில்

இழுத்துக்கட்டவும்

தடுத்து நிறுத்தவும் முடியாமல்

தினம் கரைந்து போகிறது

உனக்கான காத்திருபின் தருணங்கள்

உனக்கான  

காத்திருப்பின் இடைவெளிகளில்

கரைந்து போகும் தனிமையைக்கூட

சில நேரங்களில் சுகமாகத்தான்

உணர்கிறது இந்த உள்ளம்...

காயங்கள்

கனவுகளின் காதலன்

இதயத்தில் இடம்

பிடிக்க தவறி விட்டாலும்

என் விழிகளில் இருந்து    

உன் உணர்வுகள் இன்னும்

உணர்கிறேன்.

இதழோடு பேசிய மொழிகளை

விடவும்

மௌனத்தினால் நான் 

உனக்கு

தந்த வலிகளே அதிகம்

இன்றும் என் கனவுகளின்

காதலனாக உன்

அகமறியேன்

நீ காத்திருந்த

புறமறியேன்.

இருந்துமின்றி..

இல்லமலே இருப்பது இன்பம்!

இருந்தும் இன்றி வாழ்வது துன்பம்!

 

எப்படி முடியும் நீயாக மாற???

சூரையில் மாட்டிக்கொண்டு                                                            
சுழல்கின்றேன்
சேறுமிடம் குப்பையோ கோபுரமோ
அறியேன்

திசையோ தேர்வோ
என் வசமில்லை
தித்திப்போ கைப்போ
ருசி பேதமில்லை

காறறின் போக்கில்
காலங்கடத்துகிறேன்
நிற்கவோ நிலைக்கவோ
நேரமில்லை

அழியாத ஆயிரம்
 நினைவிருக்கலாம்
உன் பக்க
நியாயமுமிருக்கலாம்

நிபந்தனைகளிடாதே
நிர்பந்திக்கதே
நீயாக மாறசசொல்லி
என்னை

நானகவே இருக்க முடியத
என்னால்
எப்படி முடியும்
நீயாக மாற???

உன் தோழி..

நன்றி

நீயே

அழகே அழகாய்...

வசந்தம் ஒரு ஒரு நாள் வசப்படும்

எதிர் பார்கிறேன்.. எதிர் பார்கிறேன்..

வசந்தகாலத்தை மட்டுமல்ல

உன் வருகையையுமே!.....

திருப்பமா தடங்களா?

திரும்பும் ஒவ்வொரு

திசையிலும் திருப்பங்கள்.

வாழ்வினில் பூமாலை சுமப்பதா

புகழ்மாலை சுமப்பதா

எனும் கேள்விக்குறி

புகழ் மாலை எனும் முற்றுப்புள்ளியோடு முடிந்தது.

தொடரும் என் எதிர் காலம்

ஆனல் இனியும் தொடரப்போவதில்லை

நம் உறவு

என்கின்ற உன் கனிவான கனமான சொல்

எங்கோ ஒரு மூலையில்

என் இருதயதில்

முல்லைப்போல் குத்துகின்றது…..

தினமொரு புதுப்பாடல் இசைக்கிறேன் உனக்காக

சேர்ந்திடத்தான் துடிக்கின்றேன்

எங்கோ ஒரு மூலையில்

தடுக்கின்றது என் தன்மானம்

பலமுறை நான் உன்னை

அலட்சியப்படுத்தியது போன்று

ஒருமுறையேனும் நீ எனக்கு செய்திருந்தால்

அந்த வலி என்னவென்று

நானும் அறிந்துருப்பேனடா!

தினமொரு புதுக்கவிதை படைக்கிறேன்

என்றேனும் ஓர் நாள் இக்கவிதைகள்

உன்னை வந்தடையும் என!

இது தான் நேசமா?

தினமொரு கருத்து வேற்றுமை நமக்குள்

தினமொரு மனத்தாபங்கள் எம் இருவருக்குள்

ஆனால் நொடிக்கொருமுறை

நம் உதட்டில் புன்னகை எனும்

இன்பத்தூரல் தூவாத நொடிப்பொழுதுகள் இல்லை

இதுவும் நேசமா? இது தான் நேசமா??

புதுக்கவிதை

வாழ்வில் நான் 
கண்ட துயர் என்னை

விட்டொழிந்தது.

புதுக்கவிதை 
படைக்கும் காலம்

நெருங்கி விட்டது.

துணை நின்ற 
கரங்கள்

தொலைதூரம்
 போயினும்

துயர் கொண்ட
 கதையை

 என் பேனா மைகள் 
இனியும் வடிக்காது.